İnsanlığın var oluşundan sonra, ölümün sessizliğinde doğmuş takılar. İnsanoğlu sevdiklerinin ölümünden sonra geri gelmeyeceklerini anladıklarından, onu kutsamak ve gittiği yerde huzur içinde kalmasını sağlamak, karanlığın kütlüğünden korumak için taşlardan kemiklerden deniz kabuklarından ve boynuzlardan yaptıkları değişik takıları mezarlara koymuşlar.

Daha sonraları kendilerini korumak için kollarına, boyunlarına, ayaklarına taktılar. Gün geçtikçe kendilerine yakışanı takarak güzel görünmüşler ve bunu güzellik için kullanmaya başlamışlardır.
İşte o zamandan beri insanoğlu takı takmaktadır. Çünkü takıların güzelliğinde insanoğlu kendi güzelliğini buldu ve kendini ifade etmenin bir yolu olarak takıyı kullanmaya başladı. Zamanla takılarda daha değerli daha değişik maddeleri kullanmaya başladı